دوستان عزيز و صاحبدل پارچه مخمس را که بر غزل حضرت بيدل رح سروده بودم به دکلمه گرفتم. خواستم از اين دريچه تقديم شما سروران ارزشمند نمايم اميد مورد توجه تان قرار گيرد. با مهر
نباشد غيــر اشک و ناله، لبخندِ که من دارم بدردِ دل نمي ماند هميــــن دردِ که من دارم در آتش سوختــم در آب غرق موج ها گشتم ندانم غيري غفلت چيست ترفندِ که من دارم هـــــــــــوا دارد سرِ سودا پرستِ تن پريشانم غــــم مستقبل و ماضيست پيوندِ که من دارم جـ
مخمس بر غزل شاعر بي بديل و معاصر ميهن شاد روان مرحوم مغفور اسد الله عفيف باختري********************به کـــــــوي عشـــق مــــرا بيقرار بگذاريد کنــــار جـــــاده اي گـــــرد و غبار بگذاريد شمــــا رويـــــد و مــــرا در مــزار بگذاريد مـــرا به حــال
تـــــرا من دلبــــــرِ جانانه ديدم خــودم را در بدر از خانه ديدم نمي پرسي ز قلبِ نا صبـــورم ز عشقت خونچکان ديوانه ديدم قدح از چشـم تو، مي از لب من گمـــــان خويش در ميخانه ديدم نسيــــمِ عطــــر افشان جهان را به زلف عنبـــــرينت شانه ديدم اسيــ